Alied Kammenga

Achter de kassa van de boekenwinkel hing een poster voor een boeklezing. De man op de foto kwam me enigszins bekend voor maar zijn naam deed geen belletje rinkelen.
‘Wie is dat?’ vroeg ik.
‘Da’s Dan Karaty. Die man uit de jury van So You Think You Can Dance.’
Ja. Nu zag ik het. Alleen herkende ik hem van de Soof-films waarin hij de rol van de af en toe terugkerende minnaar had.

Twee weken later zat ik in een Drents kerkje te kijken naar een gespannen, kwetsbare man die dezelfde stem had als Dan Karaty maar verder amper leek op de showman van film en tv.

‘Ik had geen vrienden,’ zo begon hij zijn verhaal, ‘maar ik had heel veel drinkenbroeders. Dat waren vrienden die dag en nacht bereid waren om met me te drinken omdat ze zelf ook alcoholist waren. Die mensen zie ik nu niet meer omdat dat niet goed is voor mij. Dat vinden die drinkenbroeders niet erg want ze hebben niets meer aan me.’ 

Hij vertelde over zijn dagelijkse behoefte aan een black-out en hoe het hem steeds lukte. Hij vertelde hoe gewiekst hij was om elke dag aan drank te komen en dat hij zichzelf daarvoor complimenteerde. Hij vertelde dat hij niet kon stoppen ook niet toen zijn jonge zoon een tijdlang in het ziekenhuis lag. Hij vertelde over zijn angsten en hoe alcohol het enige middel was die die angsten kon temmen.

Iemand vroeg of hij nuchter was tijdens zijn werk.
‘Nooit,’ zei hij, ‘op alle beelden die jullie van mijn kennen was ik onder invloed’. Hij noemde een paar voorbeelden waaronder scenes uit de Soof-films.

De afgelopen dagen heb ik de Soof-films opnieuw bekeken en herken ik de voorbeelden die hij tijdens de boekpresentatie vertelde. Ik zie hoe hij telkens dezelfde bewegingen en gezichtsuitdrukkingen had omdat hij wist dat hij die te allen tijde goed beheerste.

Er zijn veel verslaafden. Kijk maar eens om je heen. Het zijn je collega’s, je buren, je sportmatties, je vrienden, je familielid en misschien ben je het zelf. Ze zijn verslaafd aan medicijnen, alcohol, eten, niet-eten, wiet, sex, gokken, cocaïne, werken, ziekzijn en wat allemaal nog meer.

‘Als je worstelt, worstel dan niet in stilte. Praat. Deel. Zoek hulp. Je verdient zoveel meer’, schrijft Dan in een van de laatste hoofdstukken. Het boek is een aanrader en als je niet van lezen houdt, luister dan naar zijn podcast waarvan elke week een nieuwe aflevering verschijnt.

Oordeel niet. Hou van elkaar.