Het was vandaag een gewone zondag.
Geen knobbelpraat, geen mails van het ziekenhuis, geen planning voor de komende dagen. Gewoon opstaan, met de hond wandelen, de kudde voeren, zout strooien (ijzel!), naar binnen, katten en kippen verzorgen, ontbijten en daarna was het gewoon een vrije zondag.
Heerlijk. Knobbel zat vandaag niet naast me op de bank. Daar lag hond Suno te snurken terwijl ik keek naar een spannende serie op Netflix ondertussen genietend van een paar chocoladecroissants en een litertje thee.
Eind van de middag ging ik weer naar buiten. Stukje lopen met Suno, ezels en ponies verzamelen in hun warme stal en terwijl ik ze wat extra hooi geef, waren ze er ineens: de tranen.
Ze stromen onophoudelijk en langzaam over mijn wangen. Zelf nu ik al weer een uurtje binnen ben en weer lekker met de hond op de bank zit, stromen ze.
Heerlijk.
Eindelijk.

Geef een reactie