Alied Kammenga

Ik vond het indrukwekkend zo’n MRI.

Afgelopen maandagochtend lag ik voorover op een tafel in een machine die z’n uiterste best deed om de herrie van een enorme sloophamer te overtreffen. Ondanks de oordoppen en de koptelefoon was het geluid overweldigend hard. Via de koptelefoon werd er met mij gecommuniceerd en zo wist ik voordat een scan startte hoe lang het zou duren. Sommige waren korter dan een halve minuut, andere duurden wel zes minuten.

Elke scan gaf een ander geluid en een ander gevoel. De een was een fluitje van een cent, de andere gaf warmte in mijn lijf en weer een volgende trilde van mijn billen tot aan mijn nek.

‘Het is nodig voor de operatie,’ vertelde ik mezelf. ‘Dit is een foto van mijn binnenkant. Ze moeten even Mijn Ruimte In.’ Gelukkig, ik had een woordgrapje te pakken waar ik me aan vast kon houden.

Ik overtuigde mezelf dat dit allemaal oké was. Dat dit een machine was die mij heelde door magnetische golven.

Ineens dacht ik aan de Biostabil-ketting die bestie J ooit van haar moeder kreeg. Het was een magneetje met magische krachten, zo werd verteld op tv. Bestie J had er veel baat bij want het werkte perfect als antenne voor haar radio 😁 Ik kon er zelfs even om lachen terwijl de herrie onophoudelijk om mij heen bewoog.

‘Mijn Ruimte In…. 1,2,3,4,5… ehhh waar was ik? Opnieuw. Mijn Ruimte In…. 1,2,3… magnetisch veld… 4,5,6…’

Na een minuut of twintig was het voorbij.

Ik kleedde me weer om, visualiseerde dat alle negativiteit in die ziekenhuispyjama zat, streek mezelf schoon, trok mij eigen kleren weer aan, wachtte in de wachtkamer een kwartiertje zodat ik het contrastvloeistof uit kon plassen op een speciaal toilet (waar medicijnresten worden gescheiden voordat het in het riool terecht komt) en liep toen opgelucht naar de brasserie voor een welverdiende cappuccino.

Hè hè. Dat was achter de rug.

Ik vond het heftig en het duurde een dag of wat voordat ik mijn mojo weer terug had maar nu ben ik er weer.

Aanstaande woensdag heb ik een afspraak bij de chirurg en wordt de MRI besproken. Dat vind ik rete-spannend. Duim je voor me? De afspraak is om 10.15 uur.