Sommige verhalen laten zich niet in een blog gieten. Ze vergen meer tijd, meer diepgang en de emotie in een stem. Geschreven woorden geven niet altijd de juiste intonatie. Eigenlijk is er maar één die een verhaal echt goed kan verwoorden en dat is de verteller.
Misschien vertelt ie iets over wat hij heeft gehoord, wat haar is overkomen of wat hen iets heeft doen besluiten. Misschien is het een vreselijk verhaal of juist heel mooi. Misschien is het echt gebeurd. Of misschien ook niet.
Luisteren naar andermans verhaal vind ik prachtig. Van jongs af aan lees ik graag (auto)biografieën en kijk ik naar programma’s over het leven van Zusenzo. En ook in mijn werk ben ik nieuwsgierig naar de loopbaankeuzes die een mens maakt en de drive die daarachter zit.
Tijdens het koffiedrinken — voor mij is dat een werkwoord dat ‘samenzijn’ betekent — komen we soms tot de mooiste verhalen. En die wil ik graag met je delen.
Nu ik over mijn schrijfvrees heen ben, is het tijd om mijn andere wens op te pakken: interviewen. In deze tijd noemen we dat podcasten.
Ik heb mijn oude fotoapparatuur ingeruild voor een opnamesetje met meerdere microfoontjes en ik ben druk aan het oefenen. Zo heb ik inmiddels al een prachtige geluidsopname van mijn kippies 🐓
Maar met mijn kippies kan ik geen diepte-interview doen.
En zomaar kletsen met deze en gene vind ik niet podcastwaardig. Daarom heb ik een paar bijzondere kaarten gemaakt die als kapstok in het gesprek gaan dienen.
Wie ik ga interviewen? Ja, dat hou ik nog even voor me. Ik heb er een paar mensen op mijn verlanglijstje staan. Binnenkort ga ik proefdraaien met D die ook graag wil podcasten. Misschien gaan we af en toe als duo.
Duo DaDa 😁
Hoe dan ook: ik heb er zin in!
In gesprek
Je kunt gewoon reageren zonder een account aan te maken.
Kies dan voor doorgaan als gast 😀
Geef een reactie