Ken je ‘she’? Dat liedje van Charles Aznavour, gecoverd door Elvis Costello en een van de songs uit de film Nothing Hill? Het was het slotnummer op de begrafenis van tante Saar. Als je ooit bij mij op bezoek bent geweest, weet je wie ik bedoel.
Ze had een goede smaak. Tenminste, dat vind ik. Mijn moeder hield meer van bescheidenheid maar daar had tante Saar niet zo veel last van.
Ze zaten samen op de quiltworkshop van Saars dochter. Mijn moeder zat daar lekker in haar eigen bubbeltje te werken aan een kleed met keurige patronen en zachte kleuren. De quilts van tante Saar waren wild, zowel in kleur als in patroon. Mijn moeder kon daar niet altijd goed mee dealen. Voor haar was netjes werken heel belangrijk maar zoveel geduld had tante Saar niet.
Ik hield van mijn tante. Als klein meisje vond ik dat ze er altijd zo mooi uitzag en dat ze zo lekker rook. Ze steunde me in mijn meisjesfantasieën en vond alles geweldig.
Haar huis zag er heel anders uit dan wat ik gewend was. Bij mijn ouders was alles crème met donkerbruine houten meubels maar bij mijn oom en tante stonden heel andere meubels en hadden de muren bijzondere kleuren. Ik herken het in het interieur van haar dochters: veel kleuriger dan wat ik gewend was.
Tante stierf een paar jaar geleden nadat mijn oom al jong was overleden. De familie ging haar huis ruimen. Ineens kreeg ik een foto van haar tafel: rond, met een mahoniekleurige poot en een zwart blad. Precies de tafel waar ik al een tijdje naar op zoek was voor de koffiekamer.
‘Belangstelling?’ vroegen de nichten in de app.
Zeker! Graag zelfs!
Een paar dagen later werd de tafel in mijn oude Volvo gelegd. Samen met vier stoelen en een prachtige wilde quilt die ik ook nog had gescoord. Ik sjeesde naar huis en zette alles in de kamer waar jij en ik koffie drinken als je bij mij op bezoek komt.
De quilt hangt boven de haard, de tafel en stoelen staan trots in het midden en sinds kort ligt een andere quilt van haar op de poef voor mijn leesstoel. Die kreeg ik een paar weken geleden toen ik bij een van haar dochters op bezoek was.
En terwijl ik vanochtend op die stoel plofte met een vers bakkie in mijn hand, begon Charles op de radio te zingen:
She, may be the beauty or the beast
May be the famine or the feast
May turn each day into a
heaven or a hell
Ik glimlachte. Deze tekst past zo goed bij haar want ze was niet alleen lief; ze had ook een heel pittige kant.
Ik legde mijn voeten op de poef en trok de quilt over mijn benen. Als jong meisje vond ik haar hemels en ik ben nu heel blij dat ik elke dag mag genieten van haar smaak.
Vanochtend dronk ik koffie met Saar.
Geef een reactie