Vorige week wenste ik mezelf nieuwsgierigheid toe omdat het me heerlijk leek om op de operatiedag enthousiast en positief te zijn.
Dat is gelukt!
Afgelopen woensdag had ik een voorbereidingsgesprek waarin alles werd uitgelegd over de dag van de operatie.
De dag begint met een injectie rond Knobbel met een kleine hoeveelheid radioactieve stof. Die stroomt via de lymfebanen naar de eerste lymfeklier (= poortwachterklier) die het lymfevocht opvangt.
Aan het eind van de ochtend lig ik in een scanner die die klier opspoort en dat wordt op mijn huid getekend zodat de chirurg dat tijdens de operatie kan vinden en samen met Knobbel gaat verwijderen. Aansluitend daarop gaat de plastische chirurg aan de slag.
Rond 14 uur word ik geopereerd en de verwachting is dat ik begin van de avond weer naar huis kan.
Lekker optimistisch hè?
Door de uitleg won mijn nieuwsgierigheid het van mijn angst en toen de plastisch chirurg afgelopen vrijdag mijn borst als een origami kraanvogel vouwde en aanwees dat ‘we even zo doen en dan zo en dan hechten we het zo’ (klonk als appeltje-eitje) was ik er klaar voor.
Toe maar. Haal er maar uit. Knobbel has left the building….
Vandaag heb ik de praktische kant van de Knobbeluitzwaaidag geregeld:
H haalt mij ’s ochtends op en blijft tot de middag bij mij, K lost haar af en brengt mij aan het eind van de dag weer naar huis, R verzorgt die dag de dieren, G blijft woensdagnacht bij mij slapen en samen met aantal anderen worden ze via een groepsapp op de hoogte gehouden.
Ja, ik kan goed organiseren 😀
En om het nog even praktisch te maken: ik heb een nieuwe joggingbroek en een fijne wijde blouse gekocht zodat mijn kleding die dag licht en luchtig is. Maandag koop ik nog een puzzelboek en leg ik wat andere spulletjes klaar (leesboek, telefoonoplader) want het wordt woensdag een lange zit.
Duim je voor me?
♥️
Alied Kammenga 
Geef een reactie